Koło garncarskie. Ponadczasowy wynalazek.

Pierwsze eksperymenty z kołem garncarskim przeprowadzili inżynierowie w Mezopotamii około 3250 roku p.n.e. Ktoś wpadł na pomysł, aby zamocować koło poziomo i wrzucić na nie grudkę gliny. Obracające się koło umożliwiało garncarzowi kształtowanie gliny palcami. Ruch obrotowy sprawiał, że powstające naczynia były symetryczne, a przy pewnym doświadczeniu możliwe okazało się formowanie ścianek jednakowej grubości.


Wśród plemion słowiańskich koło garncarskie pojawiło się w VII wieku. Było to koło wolnoobrotowe i stosowano je do obtaczania ręcznie ulepionych naczyń.

Na ziemiach "polskich" koło garncarskie weszło w powszechne użycie około r. 1000. Tworzono najpierw naczynia obtaczane, potem toczone na kole.

Koło garncarskie, urządzenie do toczenia z glin i mas ceramicznych; składa się z osi (wrzeciona), na której jest osadzona tarcza robocza (głowica), a niżej koło zamachowe.

Fotogaleria: Koła Garncarskie

 

Koło garncarskie z Vigan miasta w Filipinach {youtube}Nd3I6HCKUl4{/youtube}


Czy wiesz...

Wwazy bucchero - wyrób ceramiczny o silnie połyskliwej powierzchni, produkowany przez Etrusków w pierwszej połowie VII wieku z czarnej gliny. Lepione ręcznie lub modelowane na kole, przybierały skomplikowane formy, wzbogacone ostrym rozczłonkowaniem kształtu i dekoracją plastyczną. Swój kolor zawdzięczają związkom manganu i delikatnie sproszkowanym substancjom organicznym, dodawanym do gliny.