Szkliwo ceramiczne - nazwa używana w odniesieniu do polewy nakładanej na wyroby ceramiczne przez zanurzenie, natrysk lub polanie. Po wypaleniu jej w temperaturze powyżej +600oC, składniki topią się "oblewając" wyrób ceramiczny w postaci cienkiej powłoki.

W zależnoœci od temperatury topnienia, szkliwa dzieli się na:

  • łatwo topliwe - temperatura topnienia do + 1100oC
  • średnio topliwe - temperatura topnienia od + 1100oC do + 1230oC
  • trudno topliwe - temperatura topnienia od + 1230oC do + 1450oC.

Szkliwa składają się z tlenków metali i niemetali, mogą zawierać związki takich pierwiastków jak ołów, bor, cyna, wapno, żelazo, aluminium itp. Powłoka szkliwa, w zależności od składu, nadaje przedmiotom barwę, połysk (w przypadku szkliwa lśniącego), spotykane są powłoki matowe lub półprzeźroczyste. Nadają one przedmiotom takie cechy jak: odporność na przenikanie wody, działanie kwasów, zasad itp.

Szkliwa zawierające związki ołowiu lub ołowiu z boraksem są przezroczyste, natomiast cyny - białe i kryjące.


Czy wiesz...

Wwazy bucchero - wyrób ceramiczny o silnie połyskliwej powierzchni, produkowany przez Etrusków w pierwszej połowie VII wieku z czarnej gliny. Lepione ręcznie lub modelowane na kole, przybierały skomplikowane formy, wzbogacone ostrym rozczłonkowaniem kształtu i dekoracją plastyczną. Swój kolor zawdzięczają związkom manganu i delikatnie sproszkowanym substancjom organicznym, dodawanym do gliny.