WAŻNIEJSZA BIBLIOGRAFIA

ABRAMOWICZ ANDRZEJ
1979 Urny i ceraunie, Łódź

CIESIELSKI ZYGMUNT
1968 Z badań nad garncarstwem ludowym w województwie
białostockim, "Lud" T. 52, Wrocław

GĄSSOWSKI JERZY
1985 Kultura pradziejowa na ziemiach Polski. Zarys. Warszawa

GŁOWA ZOFIA BARBARA
1956 Materiały do mapy ośrodków garncarskich w Polsce, "Polska
Sztuka Ludowa", R. 10, nr 2

KUCZYŃSKA URSZULA
2004 Bartnictwo Kurpiowskiej Puszczy Zielonej, Wilczyska - Łomża

PAPROCKA WANDA
1964 Garncarstwo ludowe na terenie dawnej Puszczy Zielonej
od końca XIX w. do chwili obecnej [w:] Kurpie Puszcza Zielona,
Wrocław - Warszawa - Kraków

POWIDZKI JANUSZ
1977 Ceramika, Warszawa

REINFUSS ROMAN
1955 Garncarstwo ludowe, Warszawa

SZYMCZAK KAROL
1995 Epoka kamienia w Polsce północno-wschodniej na tle
środkowoeuropejskim, Warszawa

  • Garnek i dzieżka, wys. 18 cm,wyk. Zygmunt Grajewski, Szczuczyn, 1987 r.
  • Garnczki, wys. 11 cm, 12,5 cm,wyk. Ryszard Saraczewski, Łomża, 1987 r.
  • Dwojaki, wys. 19 cm,wyk. Jan Krystkowich, Myszyniec, 1984 r.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Czy wiesz...

Wwazy bucchero - wyrób ceramiczny o silnie połyskliwej powierzchni, produkowany przez Etrusków w pierwszej połowie VII wieku z czarnej gliny. Lepione ręcznie lub modelowane na kole, przybierały skomplikowane formy, wzbogacone ostrym rozczłonkowaniem kształtu i dekoracją plastyczną. Swój kolor zawdzięczają związkom manganu i delikatnie sproszkowanym substancjom organicznym, dodawanym do gliny.